gecenin ayazında her yer buz gibi
sana bakınca beni yakıyor gözlerin
nutkum tutuluyor dönmüyor dilim
beni bir kitap gibi okuyor gözlerin

sana olan sevdam bir ilim gibi
hayatımız bitiyor bir flim gibi
ömür tezgahında bir kilim gibi
ilmek ilmek dokuyor gözlerin

attım içime diyemedim birine
yüreğim volkan hasret serine
gidip okyanusun derin yerine
beni ta diplere çekiyor gözlerin. Mehmet uzun.